„Klasycznym, przykładem hamowania postępu, przez ograniczoną chłonność, mózgu ludzkiego i hołdowanie zastanym pojęciom, jest trudność w łączeniu dwóch powszechnie uznawanych twierdzeń, mówiących że 1) komórka jest podstawową strukturalną i funkcjonalną jednostką żywych organizmów, 2) podobnie jak jest nią atom w związkach chemicznych, A przecież, choćby z samego faktu, że komórki zbudowane są ze związków chemicznych wynika, że właśnie atomy stanowią podstawową strukturę także organizmów żywych. Obecnie można bezpiecznie badać ich stan wewnątrz organizmu, a nawet trójwymiarowo oglądać (z dokładnością do paru milimetrów) wnętrze organizmu dzięki właściwościom magnetycznego rezonansu jądrowego (nmr — nuclear magnetic resonance.
Przed paru wiekami dzięki mikroskopowi dostrzeżono komórki, a następnie przez jego ulepszenie zobaczono ich jądra i wreszcie poszczególne chromosomy, co dało podstawy patologu komórkowej. Od kilku lat dynamicznoprzestrzenne struktury organizmu możemy nie tylko badać, ale i oglądać trójwymiarowo wewnątrz organizmu. Z epoki medycyny komórkowej przechodzimy do medycyny atomowej, w której nie tylko bardziej zrozumiałe, ale przede wszystkim praktycznie użyteczne stają się prawa fizyki, a zwłaszcza termodynamiki feno“(6)